Bazen bi sigara içiyorum. Duman, sekiz-on kere gel-git yapıyor ciğerlerim ve boşluk arasında. Sigara bitiyor. Bungee jumping yaparken ipi kopan bi adam misali kafa üstü çakılıyor izmarit, küllükte zar-zor bulduğu yere. Ölüyor. Belli bi zaman sonra küllüğe gömülü izmaritlerin üstüne yenisinin gömülebileceğini biliyor musun? Tabi ki bilmiyorsun. Küllükteki sigaraların üstüne "Dün ben de sen gibi idim hüdayi..." yazdığımı da bilmezsin sen...

***

***

Bazen bi sigara içiyorum. Ağzıma doldurup da içime çektiğim dumanı, bilmem kaç tane birsam olarak üflüyorum boşluğa. Sanırım bu, bulunduğum mekanın büyüklüğüyle doğru orantılı oluyor. Kaç karakter, kaç hikaye sığdırabilirsem artık oraya... Dumandan bi kaçak şehirleşme vuku buluyor gözlerimin önünde. İşin ilginç yanı ise bu yapılaşmaya tahammül etmeme sebep olacak bi seçimim de yok.