Sobanın üzerindeki mandalina kabuklarının rayihası odamı doldurmuyordu. Yalnızca bir resmin nesnelerinden ibaretti soba ve mandalina kabukları. Ne vakit başucumda yanan elektrikli ısıtıcı kafamı kavurayazsa, dayımın bana hediye ettiği tabloya bakar ve sobanın üzerindeki mandalina kabuklarının rayihası odamı doldursun isterdim. Olmazdı. Dayım çok güzel resim yapardı. Amcam harika bağlama çalar, babam enfes şiir yazar, annem eşsiz yemekler yapar, ablam mükemmel fotoğraf çeker ve Bakkal İsmail de kusursuz hesap-kitap yapardı. Bu listeyi daha da uzatabilirim zira hayatımdaki herkes en az bir şeyi çok iyi yapar. Bense yalnızca çok güzel imrenirim; dayıma, amcama, babama, anneme, ablama, arkadaşlarıma ve hatta Bakkal İsmail'e...

***